woœci, jak i naturę sytuacji, w której się znajduje. Jak dotychczas najlepiejmożliwe. Jesteœmy przedstawiani jako detektywi-amatorzy, którzy czyniš,Na przykład sytuację, gdy ktoœ do nas podchodzi, klepie po plecach i py-zakładajš, iż to, co napisał, odzwierciedla jego prawdziwe opinie o Castro.jak palec".przez widzów; efektywne strategie negocjacyjne umożliwiajšce reduko-osiem pozytywnych cech i cztery cechy negatywne, co dawało mu lepszšagresja wroga (hostiie aggresion): akt agresjiminsynkiem. Czasami drażniš go, trzymajšc mu przed twarzš zapalo-witz (red.), Advances in expeńmental social psychologywałaby odpowiedzieć na to pytanie. Wiemy, że jest to coœ, co wišże sięracje obalajšce powyższe stanowisko. Dwa dni póŸniej powrócono do tejsię to ze znacznym nasileniem obecnoœci scen przemocyargumentów sprzecznychfotografiami kobiet, z którymi oni rzeczywiœcie rozmawiali. Czy to, w co2, 21-24.wpływała na sytuację. Na przykład kilka lat temu grupa ludzi z MidwestKelley H.H. (1972). Attribution m social interaction. W: E.E.Przykładem tego jest Rosa Parks i jej odważne zachowanie w autobusiestał rozwinięty przez psychologów i socjologów w złożone teorie wymia--— E.O. Wilson, 1978szansę zwycięstwa niż ci, którzy jeszcze tego nie uczynili. Ponieważ tylkokontakty z innymibyłby pokazany osobom, które już majš ukształtowane postawy wobeckaraluchy zademonstrowały odmienny wzorzec zachowania: w obecno-bezpieczeństwa (secure attachment style): stylPersonality and Social Psychology", 1967, 6, s. 313-321.eman. Zajmujšca ocena tego, jak nasze postawy sšrozwišzuje wspólnie trudne zadanie matematyczne) [9]tylko jest to możliwe, ludzie będš wykorzystywali kryteria obiektywne,Dominujšcš ro\š zasady równoœci`Procesy grupowe 387brze znany i cieszšcy się dużym poważaniem fizyk jšdrowy. Inni wierzyli,stopniu odległa od codziennego życia: obie strony mogły wykorzystywaćdużš, nietendencyjnš próbę. Czy ludzie, którzy przechodzš przez zaję-dowiaduje się, że jego przyjaciel przygotował potrawę z dzikiej kury,samospełniajšce się proroctwo ustalili Robert Rosenthal i Le-Szymanski, 1987; Mullen, Baumeister, 1987; Prentice-Dunn, Rogers, 1989).były ubrane w pokazywany strój i łatwo można było je rozpoznać.J.M. Orbell, „Journal of Personality and SocialNęcki Z. (1990). Wzajemna atrakcyjnoœć. Warszawa: Wie-Praca członkałagodnš ocenę twojego czynu, przekonasz samego siebie, że jest to prze-